Η έννοια της αλληλέγγυας οικονομίας (solidarity economy) είναι ακόμη υπό διαμόρφωση. Παρόλα αυτά μπορεί κάποιος να διακρίνει κάποιες χρήσιμες βασικές αρχές που δεν υπάρχουν επαρκώς στο υπάρχον σύστημα καθώς και πολλές πρακτικές εφαρμογές σε όλο τον κόσμο από τις οποίες έχουμε πολλά να διδαχτούμε.
Το μοντέλο της αλληλέγγυας οικονομίας στηρίζεται στην βασική έλλειψη των νεο-κλασσικών οικονομικών μοντέλων και είναι η ίδια η αλληλεγγύη των συμμετεχόντων. Αυτό περιλαμβάνει την αλλαγή της κουλτούρας των οικονομικών εμπλεκομένων είτε είναι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις, είτε καταναλωτές, είτε οι αξίες της ίδιας της οικονομίας. Συνεπώς η έως τώρα θεώρηση των οικονομικών της αλληλεγγύης έχουν πάρει διαφορετικές μορφές σε διαφορετικές κοινωνίες. Η έννοια αυτή εφευρέθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια και ήδη λειτουργούν πολλές επιχειρήσεις ανα τον κόσμο με αυτές τις αρχές.
Για πολλούς η αλληλέγγυα οικονομία είναι ένα μέσο για τον εξανθρωπισμό του καπιταλισμού ενώ για άλλους ένα μέσο για την κατάργησή του. Η αλληλέγγυα οικονομία δεν έχει σχέση με τον κεντρικό σοσιαλιστικό σχεδιασμό. Στην ελεύθερη αγορά, κινητήριες δυνάμεις είναι οι συνιστώσες που αναζητούν για προσωπικό τους όφελος την συνεχή ανάπτυξη και αύξηση των κερδών. Στο μοντέλο που περιγράφουμε βασικά χαρακτηριστικά είναι η ισότιμη συμμετοχική οικονομική συμπεριφορά και η αλληλεγγύη. Τα παραγωγικά μέσα αποτελούνται από αυτοαπασχολούμενους ή μικρές επιχειρήσεις μέχρι μεγάλες αυτοδιαχειριζόμενες οργανώσεις.
Σε μικροοικονομικό επίπεδο η αλληλέγγυα οικονομία περιλαμβάνει την κριτική και ηθική στάση του ατόμου απέναντι στα προϊόντα που καταναλώνει, τις επενδύσεις που επιλέγει, και την αλληλοσύνδεσή του στην εργασία με άλλους συναδέλφους. Σε μακροοικονομικό επίπεδο αφορά την συμμετοχή οργανισμών με παρόμοια συμπεριφορά. Παραδείγματα είναι: Fair Trade Federation, SAS (Students Against Sweatshops), international networks of solidarity economy organizations (π.χ.RIPESS)ή ο NANSE (North American Network for the Solidarity Economy).
Για την εφαρμογή όλων των παραπάνω έχουν δημιουργηθεί οικονομικά δίκτυα συνεργασίας όπως η αλληλέγγυα πίστωση που βοήθησε την οικονομική χρηματοδότηση άπορων, δημιουργήθηκαν παραγωγικές επιχειρήσεις υπό την διαχείριση των ίδιων των εργαζομένων με τα προϊόντα τους να διακινούνται σε εμπορικά δίκτυα αλληλέγγυου εμπορίου. Πολλοί καταναλωτές αντικατέστησαν κλασσικά προϊόντα με προϊόντα αυτών των δικτύων βοηθώντας έτσι τις αρχές της αλληλέγγυας οικονομίας, της βιωσιμότητας και της προστασίας του περιβάλλοντος. Τα οικονομικά πλεονάσματα επανα-επενδύονταν με τη μορφή αλληλέγγυας μικρο-πίστωσης.
Πολλοί άνθρωποι δεν συμμετέχουν σε ορισμένες χώρες ή περιοχές σε αυτές τις διαδικασίες γιατί είτε δεν γνωρίζουν τα παραπάνω, είτε οι αλληλέγγυες οργανώσεις τώρα αρχίζουν να λειτουργούν και να αυξάνονται ή επειδή ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να αλλάξουμε τα καταναλωτικά μας πρότυπα επαρκώς.
Ο στόχος της αλληλέγγυας οικονομίας είναι η διασύνδεση μόνο με αλληλέγγυες επιχειρήσεις κάτι που είναι εφικτό με την αύξηση των αλληλέγγυων οργανισμών. Το μοντέλο αυτό λειτουργεί στα πλαίσια του καπιταλισμού αλλά με την παροχή "δίκαιων" τιμών και με τις αρχές της αλληλεγγύης προσπαθεί να αλλάξει προς το καλύτερο το υπάρχον σύστημα.
Στην Αργεντινή οι αλληλέγγυες επιχειρήσεις γνώρισαν μεγάλη άνθηση και έφτασαν να συναλλάσσονται με δικά τους οικονομικά νομίσματα. Στην Βραζιλία δημιουργήθηκαν κοινοτικές τράπεζες που λειτουργούν με συμβολικά κοινωνικά νομίσματα ανταλλαγής, τα οποία όμως ήταν εγγυημένα μέσω κοινωνικών μικρο-πιστώσεων, κάτι που δεν είχε η Αργεντινή. Στη Βενεζουέλα τα κοινωνικά νομίσματα επέτρεψαν την καταγραφή τους σε ηλεκτρονικές πιστωτικές μονάδες για τη διευκόλυνση των συναλλαγών. Στη Βραζιλία σχεδόν 1,2 εκατομμύρια εργαζόμενοι και 1200 επιχειρήσεις λειτουργούν τα τελευταία μόλις χρόνια με ένα τέτοιο μοντέλο.
Στο παραπάνω πλαίσιο υπάρχουν στον Καναδά μη κυβερνητικές οργανώσεις, μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και ενώσεις που λειτουργούν με βάση αυτή την φιλοσοφία.
Το μοντέλο της αλληλέγγυας οικονομίας στηρίζεται στην βασική έλλειψη των νεο-κλασσικών οικονομικών μοντέλων και είναι η ίδια η αλληλεγγύη των συμμετεχόντων. Αυτό περιλαμβάνει την αλλαγή της κουλτούρας των οικονομικών εμπλεκομένων είτε είναι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις, είτε καταναλωτές, είτε οι αξίες της ίδιας της οικονομίας. Συνεπώς η έως τώρα θεώρηση των οικονομικών της αλληλεγγύης έχουν πάρει διαφορετικές μορφές σε διαφορετικές κοινωνίες. Η έννοια αυτή εφευρέθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια και ήδη λειτουργούν πολλές επιχειρήσεις ανα τον κόσμο με αυτές τις αρχές.
Για πολλούς η αλληλέγγυα οικονομία είναι ένα μέσο για τον εξανθρωπισμό του καπιταλισμού ενώ για άλλους ένα μέσο για την κατάργησή του. Η αλληλέγγυα οικονομία δεν έχει σχέση με τον κεντρικό σοσιαλιστικό σχεδιασμό. Στην ελεύθερη αγορά, κινητήριες δυνάμεις είναι οι συνιστώσες που αναζητούν για προσωπικό τους όφελος την συνεχή ανάπτυξη και αύξηση των κερδών. Στο μοντέλο που περιγράφουμε βασικά χαρακτηριστικά είναι η ισότιμη συμμετοχική οικονομική συμπεριφορά και η αλληλεγγύη. Τα παραγωγικά μέσα αποτελούνται από αυτοαπασχολούμενους ή μικρές επιχειρήσεις μέχρι μεγάλες αυτοδιαχειριζόμενες οργανώσεις.
Σε μικροοικονομικό επίπεδο η αλληλέγγυα οικονομία περιλαμβάνει την κριτική και ηθική στάση του ατόμου απέναντι στα προϊόντα που καταναλώνει, τις επενδύσεις που επιλέγει, και την αλληλοσύνδεσή του στην εργασία με άλλους συναδέλφους. Σε μακροοικονομικό επίπεδο αφορά την συμμετοχή οργανισμών με παρόμοια συμπεριφορά. Παραδείγματα είναι: Fair Trade Federation, SAS (Students Against Sweatshops), international networks of solidarity economy organizations (π.χ.RIPESS)ή ο NANSE (North American Network for the Solidarity Economy).
Για την εφαρμογή όλων των παραπάνω έχουν δημιουργηθεί οικονομικά δίκτυα συνεργασίας όπως η αλληλέγγυα πίστωση που βοήθησε την οικονομική χρηματοδότηση άπορων, δημιουργήθηκαν παραγωγικές επιχειρήσεις υπό την διαχείριση των ίδιων των εργαζομένων με τα προϊόντα τους να διακινούνται σε εμπορικά δίκτυα αλληλέγγυου εμπορίου. Πολλοί καταναλωτές αντικατέστησαν κλασσικά προϊόντα με προϊόντα αυτών των δικτύων βοηθώντας έτσι τις αρχές της αλληλέγγυας οικονομίας, της βιωσιμότητας και της προστασίας του περιβάλλοντος. Τα οικονομικά πλεονάσματα επανα-επενδύονταν με τη μορφή αλληλέγγυας μικρο-πίστωσης.
Πολλοί άνθρωποι δεν συμμετέχουν σε ορισμένες χώρες ή περιοχές σε αυτές τις διαδικασίες γιατί είτε δεν γνωρίζουν τα παραπάνω, είτε οι αλληλέγγυες οργανώσεις τώρα αρχίζουν να λειτουργούν και να αυξάνονται ή επειδή ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να αλλάξουμε τα καταναλωτικά μας πρότυπα επαρκώς.
Ο στόχος της αλληλέγγυας οικονομίας είναι η διασύνδεση μόνο με αλληλέγγυες επιχειρήσεις κάτι που είναι εφικτό με την αύξηση των αλληλέγγυων οργανισμών. Το μοντέλο αυτό λειτουργεί στα πλαίσια του καπιταλισμού αλλά με την παροχή "δίκαιων" τιμών και με τις αρχές της αλληλεγγύης προσπαθεί να αλλάξει προς το καλύτερο το υπάρχον σύστημα.
Στην Αργεντινή οι αλληλέγγυες επιχειρήσεις γνώρισαν μεγάλη άνθηση και έφτασαν να συναλλάσσονται με δικά τους οικονομικά νομίσματα. Στην Βραζιλία δημιουργήθηκαν κοινοτικές τράπεζες που λειτουργούν με συμβολικά κοινωνικά νομίσματα ανταλλαγής, τα οποία όμως ήταν εγγυημένα μέσω κοινωνικών μικρο-πιστώσεων, κάτι που δεν είχε η Αργεντινή. Στη Βενεζουέλα τα κοινωνικά νομίσματα επέτρεψαν την καταγραφή τους σε ηλεκτρονικές πιστωτικές μονάδες για τη διευκόλυνση των συναλλαγών. Στη Βραζιλία σχεδόν 1,2 εκατομμύρια εργαζόμενοι και 1200 επιχειρήσεις λειτουργούν τα τελευταία μόλις χρόνια με ένα τέτοιο μοντέλο.
Στο παραπάνω πλαίσιο υπάρχουν στον Καναδά μη κυβερνητικές οργανώσεις, μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και ενώσεις που λειτουργούν με βάση αυτή την φιλοσοφία.
RSS Feed