Τρομαγμένη η χελώνα μαζεύτηκε στο καβούκι της. Η Μυρτώ την έπιασε στα πράσσα. Μέρες τώρα φύλαγαν πως και πως τις πρώτες ντομάτες που κοκκίνισαν ώστε να ωριμάσουν καλά πάνω στο φυτό για να κρατήσουν το σπόρο. Αλλά η καημένη η χελώνα που να το ξέρει, την έβαλε στο μάτι έτσι λαχταριστή που ήταν και ετοιμάστηκε να τη φάει. "Άσε με να φάω τη ντομάτα..!" Η Μυρτώ όμως κέρβερος γιατί η υπόσχεση είναι υπόσχεση. - Την Άνοιξη όταν πήγαν στην Κιβωτό να πάρουν σπόρους και φυτά, ο Παναγιώτης τους ζήτησε για αντάλλαγμα να του φυλάξουν μερικά σπόρια από τις σπάνιες πια ντόπιες ποικιλίες.
- Ο κύριος Ηρακλής είπε στα κορίτσια: "Όταν θέλουμε να κρατήσουμε σπόρους από τα φυτά που καλλιεργούμε για να έχουμε να σπείρουμε και την επόμενη χρονιά, ακολουθούμε κάποιους κανόνες: - Επειδή μας ενδιαφέρει να κρατήσουμε τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας (ποικιλία αποτελούν τα φυτά του ίδιου είδους που είναι όμοια όσον αφορά τα κύρια χαρακτηριστικά του φυτού και του καρπού), πρέπει να φροντίσουμε η μία να μη "παντρεύεται" με άλλη. Δηλαδή η γύρη από μια ντοματιά που κάνει μακρουλές ντομάτες να μην μπορεί να φτάσει στα άνθη μιας ντοματιάς με ολοστρόγγυλες ντομάτες. Αυτό το πετυχαίνουμε αν οι αποστάσεις μεταξύ των διαφορετικών ποικιλιών στο χωράφι είναι αρκετά μεγάλες ώστε να μην μεταφέρεται γύρη με τα έντομα ή τον αέρα από τη μια στην άλλη π.χ. δύο διαφορετικές ποικιλίες αγγουριού πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 500 μέτρα.
- Αφήνουμε τους πρώτους καρπούς να ωριμάσουν κανονικά. - Αν πρόκειται για φυτά με σπόρους που ωριμάζουν και ξηραίνονται πάνω στο φυτό όπως το καλαμπόκι, τα φασόλια, τα μαρούλια, μαζεύουμε μόνο τους σπόρους που έχουν ξεραθεί. Το φυτό μπορεί να έχει αρχίσει να πεθαίνει πριν οι σπόροι να είναι έτοιμοι για συλλογή. - Δεν τους μαζεύουμε με την πρωινή δροσιά ή μετά από βροχή. - Αφού τους πλύνουμε, (όσους χρειάζονται πλύσιμο για να ξεχωρίσουν από τη σάρκα π.χ. κολοκύθια), τους στραγγίζουμε και τους στεγνώνουμε αφήνοντάς τους για μια βδομάδα σε ένα ξηρό και καλά αεριζόμενο μέρος όπου η θερμοκρασία καλό είναι να μην ξεπερνά τους 25οC,ανακατεύοντας τους μια δυο φορές την ημέρα.
- Κατόπιν τους αποθηκεύουμε σε πάνινα σακουλάκια ή μεταλλικά - γυάλινα δοχεία με ετικέτες όπου γράφουμε το είδος του σπόρου π.χ. αγγούρι, την ποικιλία π.χ. Καλυβιώτικα, τον τόπο που καλλιεργήθηκε π.χ. Καλαμάτα, την ημερομηνία συλλογής του σπόρου και την ημερομηνία αποθήκευσης. Στα γυάλινα ή μεταλλικά δοχεία για να προστατευτούν οι σπόροι από την υγρασία προσθέτουμε μέσα σε τούλι με λίγο ασβέστη για να συγκρατεί την υγρασία και να εμποδίζει την ανάπτυξη εντόμων. - Το τελευταίο βήμα είναι να φυλάξουμε τους σπόρους σ ένα ράφι του σπιτιού με δροσιά και χωρίς υγρασία ή στην κατάψυξη. Οι σπόροι είναι ζωντανοί και χρειάζονται φροντίδα για να διατηρήσουν τη ζωή μέσα τους! Συνήθως ζουν από 1 χρόνο (μαϊντανός) έως 6 χρόνια (μαρούλι).
- Επειδή λοιπόν ο πολύτιμος σπόρος κινδύνευε άμεσα από πεινασμένους καταπατητές του οικολογικού μπαξέ, ο κύριος Ηρακλής μετά από προσεκτική εξέταση και ύστερα από ένα μικρό συμβούλιο με τα κορίτσια αποφάσισαν ότι το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα του καρπού ήταν πολύ ικανοποιητικά το ίδιο και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του φυτού όπως ύψος - φύλλα – άνθη και αποφάσισαν να μαζέψουν τις ώριμες ντομάτες. Η Αιμιλία τοποθέτησε τη ντομάτα με τη σάρκα μέσα σ ένα τούλι και το έτριβε με πίεση κάτω από άφθονο τρεχούμενο νερό για να ξεχωρίσουν οι σπόροι. Μετά έβαλε τους σπόρους σ ένα δοχείο με νερό. Οι καλοί, αυτοί δηλαδή που μπορούν να φυτρώσουν και να δώσουν ένα καινούριο φυτό, κατέβηκαν στον πάτο και αυτοί που δεν πρόκειται να φυτρώσουν έμειναν στην επιφάνεια. Μετά τους ξέπλυνε και τους έβαλε στη σκιά.
- "Εγώ δεν θα κάνω τίποτε;" παραπονέθηκε η Μαργαρίτα. - "Ναι - ναι και βέβαια. Σε ορίζουμε υπεύθυνη σποροπαραγωγής επί των αγγουριών" της απάντησε ο κύριος Ηρακλής. "Θα πρέπει να αφήσεις σε κάθε φυτό 4-5 γερά αγγούρια και θα τα κόψεις όταν θα έχουν ωριμάσει εντελώς..." - "...Θα ξεχωρίσω τους σπόρους από τη σάρκα, θα τους πλύνω, θα τους ξεράνω και θα τους αποθηκεύσω". Πήρε τη σκυτάλη η μικρούλα. - "Μπράβο Μαργαριτούλα" της είπε η Μυρτώ. "Όμως μπαμπά αν δεν ήταν η υπόσχεσή μας στην κιβωτό δεν θα ήταν πιο απλό να αγοράζαμε τους σπόρους από ένα μαγαζί;" - "Ναι φαίνεται πιο απλό αλλά μ αυτή τη λογική φτάσαμε στα μεταλλαγμένα" είπε μονολογώντας ο κύριος Ηρακλής. - "Τι εννοείς; δεν σε κατάλαβα" - "Είχαμε ξαναμιλήσει για τα κριτήρια που έκαναν τους ανθρώπους να κρατήσουν κάποιες ποικιλίες και να καλλιεργούν μόνο αυτές. Σήμερα μια μόνο ποικιλία απλώνεται σε πάνω από το 60% της γης που καλλιεργούνται με ρύζι στην Ν.Α Ασία ενώ μόλις λίγα χρόνια πριν έβρισκες χιλιάδες ποικιλίες που καλλιεργούνταν για αιώνες από τους αγρότες. Αυτό σημαίνει ότι αφήσαμε να χαθούν ποικιλίες με ανεκτίμητα φυσικά χαρακτηριστικά προς χάριν της ποσότητας με κίνδυνο εάν εμφανιστεί μια νέα ασθένεια να μπορεί να καταστρέψει όλη την παραγωγή μιας χώρας σε ελάχιστο χρόνο. Είχε συμβεί κάτι τέτοιο στην Ιρλανδία το 1845 όταν καλλιεργούνταν σ όλα τα χωράφια της μια μόνο ποικιλία πατάτας όπου βασιζόταν και η διατροφή του λαού της. Τότε πολλοί άνθρωποι πέθαναν από την πείνα και πολλοί μετανάστευσαν. Επιπλέον η αγορά αυτών των σπόρων είναι ένα σημαντικό κόστος για τον αγρότη αλλά και εξάρτηση".
- "Δεν μας είπες για τα μεταλλαγμένα" επέμενε η Μυρτώ. - "Ο άνθρωπος μέχρι πρόσφατα βελτίωνε τις ποικιλίες των φυτών που καλλιεργούσε και τα ζώα που αναπαρήγαγε με φυσικό τρόπο. Την τελευταία δεκαετία όμως με επεμβάσεις στο κύτταρο πολλών φυτών, που καλλιεργούμαι μετέφερε, γενετικό υλικό με τα χαρακτηριστικά που τον ενδιαφέρουν από βακτήρια, σκορπιούς, ποντίκια και άλλα για να φτιάξει φυτά π.χ. πιο ανθεκτικά στα ζιζανιοκτόνα ή με καρπούς που αργούν να σαπίσουν. Τα φυτά αυτά λέγονται: γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί (Γ.Τ.Ο. για συντομία) ενώ επικράτησε να λέγονται μεταλλαγμένοι" προσπάθησε να εξηγήσει ο πατέρας της Μυρτώς και συνέχισε. "Σε όλες τις περιπτώσεις τα κριτήρια ήταν οικονομικά, όπως αντοχή στις επιθέσεις των εντόμων, αντοχή σε μεγαλύτερες δόσεις ζιζανιοκτόνου ακόμη και τετραγωνισμένα καρπούζια σχεδιάζουν να κάνουν για να βολεύονται καλύτερα στα κιβώτια κατά τη μεταφορά τους. Ούτε τα ζώα έχουν αφήσει ήσυχα, "μπόλιασαν" τις αγελάδες στην Ινδία με ειδικά γονίδια ώστε να αναγκάζονται να παράγουν πολύ περισσότερο γάλα από το φυσιολογικό αντιμετωπίζοντάς τες σαν μηχανές.
- "Και τι λένε οι άνθρωποι για όλα αυτά", ρώτησαν τα παιδιά. - "Για την ώρα αυτοί που δεν συμφωνούν δεν μπορούν να αποδείξουν ότι είναι κακό γιατί οι βιολογικές διαδικασίες είναι λειτουργίες που κρατάνε πολλά χρόνια και τα αποτελέσματα θα φαίνονται στις επόμενες γενιές. Αυτοί που τα υποστηρίζουν βασίζονται κυρίως στο ότι ακριβώς επειδή τα κακά αποτελέσματα δεν εμφανίζονται άμεσα δεν υπάρχουν χειροπιαστές αποδείξεις για την επικινδυνότητα τους. Πράγμα που θα ανάγκαζε τους υπεύθυνους να τα απαγορέψουν. Αλλά πρέπει να σκεφτούμε ότι όταν θα έχουμε τις αποδείξεις δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτε πλέον γιατί θα έχουμε απελευθερώσει ανεξέλεγκτο, το κακό τζίνι. Από την μέχρι τώρα εμπειρία από τους Γ.Τ.Ο. γνωρίζουμε ότι κινδυνεύουν ωφέλιμα έντομα, μικροοργανισμοί του εδάφους και αλλάζουμε βίαια τα χαρακτηριστικά των φυτών τη στιγμή που και η πιο μικρή αλλαγή στη φύση γίνεται σε διάστημα χιλιάδων ετών. Χάνονται οι παραδοσιακές ποικιλίες και οι αγρότες αναγκάζονται να εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τις ελάχιστες εταιρίες που πουλάνε τους μεταλλαγμένους σπόρους. Το μεγαλύτερο πείραμα γίνεται με την ανθρώπινη υγεία γιατί "μέσα σε μια νύχτα" ο οργανισμός μας υποχρεώνεται να αλλάζει διατροφικές συνήθειες και να τρώει μαζί με τις πατάτες ή το καλαμπόκι του βακτηρίδια, γονίδια σκορπιού ή γονίδια που κάνουν άχρηστα τα αντιβιοτικά εκθέτοντας τον σε αλλεργίες, καρκίνους, μειωμένη αντοχή σε ασθένειες κ.α. και να σκεφτείτε ότι οι Γ.Τ.Ο. προβάλλονται από τις εταιρίες που τους παράγουν σαν οικολογικοί και με στόχο να θρέψουν τους λαούς που πεινάνε" - "Εμένα δεν μου αρέσουν αυτοί οι σπόροι και δεν θα τους αγοράσω ποτέ για τον μπαξέ μου!" κατέληξε η Μαργαρίτα
- Ο κύριος Ηρακλής είπε στα κορίτσια: "Όταν θέλουμε να κρατήσουμε σπόρους από τα φυτά που καλλιεργούμε για να έχουμε να σπείρουμε και την επόμενη χρονιά, ακολουθούμε κάποιους κανόνες: - Επειδή μας ενδιαφέρει να κρατήσουμε τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας (ποικιλία αποτελούν τα φυτά του ίδιου είδους που είναι όμοια όσον αφορά τα κύρια χαρακτηριστικά του φυτού και του καρπού), πρέπει να φροντίσουμε η μία να μη "παντρεύεται" με άλλη. Δηλαδή η γύρη από μια ντοματιά που κάνει μακρουλές ντομάτες να μην μπορεί να φτάσει στα άνθη μιας ντοματιάς με ολοστρόγγυλες ντομάτες. Αυτό το πετυχαίνουμε αν οι αποστάσεις μεταξύ των διαφορετικών ποικιλιών στο χωράφι είναι αρκετά μεγάλες ώστε να μην μεταφέρεται γύρη με τα έντομα ή τον αέρα από τη μια στην άλλη π.χ. δύο διαφορετικές ποικιλίες αγγουριού πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 500 μέτρα.
- Αφήνουμε τους πρώτους καρπούς να ωριμάσουν κανονικά. - Αν πρόκειται για φυτά με σπόρους που ωριμάζουν και ξηραίνονται πάνω στο φυτό όπως το καλαμπόκι, τα φασόλια, τα μαρούλια, μαζεύουμε μόνο τους σπόρους που έχουν ξεραθεί. Το φυτό μπορεί να έχει αρχίσει να πεθαίνει πριν οι σπόροι να είναι έτοιμοι για συλλογή. - Δεν τους μαζεύουμε με την πρωινή δροσιά ή μετά από βροχή. - Αφού τους πλύνουμε, (όσους χρειάζονται πλύσιμο για να ξεχωρίσουν από τη σάρκα π.χ. κολοκύθια), τους στραγγίζουμε και τους στεγνώνουμε αφήνοντάς τους για μια βδομάδα σε ένα ξηρό και καλά αεριζόμενο μέρος όπου η θερμοκρασία καλό είναι να μην ξεπερνά τους 25οC,ανακατεύοντας τους μια δυο φορές την ημέρα.
- Κατόπιν τους αποθηκεύουμε σε πάνινα σακουλάκια ή μεταλλικά - γυάλινα δοχεία με ετικέτες όπου γράφουμε το είδος του σπόρου π.χ. αγγούρι, την ποικιλία π.χ. Καλυβιώτικα, τον τόπο που καλλιεργήθηκε π.χ. Καλαμάτα, την ημερομηνία συλλογής του σπόρου και την ημερομηνία αποθήκευσης. Στα γυάλινα ή μεταλλικά δοχεία για να προστατευτούν οι σπόροι από την υγρασία προσθέτουμε μέσα σε τούλι με λίγο ασβέστη για να συγκρατεί την υγρασία και να εμποδίζει την ανάπτυξη εντόμων. - Το τελευταίο βήμα είναι να φυλάξουμε τους σπόρους σ ένα ράφι του σπιτιού με δροσιά και χωρίς υγρασία ή στην κατάψυξη. Οι σπόροι είναι ζωντανοί και χρειάζονται φροντίδα για να διατηρήσουν τη ζωή μέσα τους! Συνήθως ζουν από 1 χρόνο (μαϊντανός) έως 6 χρόνια (μαρούλι).
- Επειδή λοιπόν ο πολύτιμος σπόρος κινδύνευε άμεσα από πεινασμένους καταπατητές του οικολογικού μπαξέ, ο κύριος Ηρακλής μετά από προσεκτική εξέταση και ύστερα από ένα μικρό συμβούλιο με τα κορίτσια αποφάσισαν ότι το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα του καρπού ήταν πολύ ικανοποιητικά το ίδιο και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του φυτού όπως ύψος - φύλλα – άνθη και αποφάσισαν να μαζέψουν τις ώριμες ντομάτες. Η Αιμιλία τοποθέτησε τη ντομάτα με τη σάρκα μέσα σ ένα τούλι και το έτριβε με πίεση κάτω από άφθονο τρεχούμενο νερό για να ξεχωρίσουν οι σπόροι. Μετά έβαλε τους σπόρους σ ένα δοχείο με νερό. Οι καλοί, αυτοί δηλαδή που μπορούν να φυτρώσουν και να δώσουν ένα καινούριο φυτό, κατέβηκαν στον πάτο και αυτοί που δεν πρόκειται να φυτρώσουν έμειναν στην επιφάνεια. Μετά τους ξέπλυνε και τους έβαλε στη σκιά.
- "Εγώ δεν θα κάνω τίποτε;" παραπονέθηκε η Μαργαρίτα. - "Ναι - ναι και βέβαια. Σε ορίζουμε υπεύθυνη σποροπαραγωγής επί των αγγουριών" της απάντησε ο κύριος Ηρακλής. "Θα πρέπει να αφήσεις σε κάθε φυτό 4-5 γερά αγγούρια και θα τα κόψεις όταν θα έχουν ωριμάσει εντελώς..." - "...Θα ξεχωρίσω τους σπόρους από τη σάρκα, θα τους πλύνω, θα τους ξεράνω και θα τους αποθηκεύσω". Πήρε τη σκυτάλη η μικρούλα. - "Μπράβο Μαργαριτούλα" της είπε η Μυρτώ. "Όμως μπαμπά αν δεν ήταν η υπόσχεσή μας στην κιβωτό δεν θα ήταν πιο απλό να αγοράζαμε τους σπόρους από ένα μαγαζί;" - "Ναι φαίνεται πιο απλό αλλά μ αυτή τη λογική φτάσαμε στα μεταλλαγμένα" είπε μονολογώντας ο κύριος Ηρακλής. - "Τι εννοείς; δεν σε κατάλαβα" - "Είχαμε ξαναμιλήσει για τα κριτήρια που έκαναν τους ανθρώπους να κρατήσουν κάποιες ποικιλίες και να καλλιεργούν μόνο αυτές. Σήμερα μια μόνο ποικιλία απλώνεται σε πάνω από το 60% της γης που καλλιεργούνται με ρύζι στην Ν.Α Ασία ενώ μόλις λίγα χρόνια πριν έβρισκες χιλιάδες ποικιλίες που καλλιεργούνταν για αιώνες από τους αγρότες. Αυτό σημαίνει ότι αφήσαμε να χαθούν ποικιλίες με ανεκτίμητα φυσικά χαρακτηριστικά προς χάριν της ποσότητας με κίνδυνο εάν εμφανιστεί μια νέα ασθένεια να μπορεί να καταστρέψει όλη την παραγωγή μιας χώρας σε ελάχιστο χρόνο. Είχε συμβεί κάτι τέτοιο στην Ιρλανδία το 1845 όταν καλλιεργούνταν σ όλα τα χωράφια της μια μόνο ποικιλία πατάτας όπου βασιζόταν και η διατροφή του λαού της. Τότε πολλοί άνθρωποι πέθαναν από την πείνα και πολλοί μετανάστευσαν. Επιπλέον η αγορά αυτών των σπόρων είναι ένα σημαντικό κόστος για τον αγρότη αλλά και εξάρτηση".
- "Δεν μας είπες για τα μεταλλαγμένα" επέμενε η Μυρτώ. - "Ο άνθρωπος μέχρι πρόσφατα βελτίωνε τις ποικιλίες των φυτών που καλλιεργούσε και τα ζώα που αναπαρήγαγε με φυσικό τρόπο. Την τελευταία δεκαετία όμως με επεμβάσεις στο κύτταρο πολλών φυτών, που καλλιεργούμαι μετέφερε, γενετικό υλικό με τα χαρακτηριστικά που τον ενδιαφέρουν από βακτήρια, σκορπιούς, ποντίκια και άλλα για να φτιάξει φυτά π.χ. πιο ανθεκτικά στα ζιζανιοκτόνα ή με καρπούς που αργούν να σαπίσουν. Τα φυτά αυτά λέγονται: γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί (Γ.Τ.Ο. για συντομία) ενώ επικράτησε να λέγονται μεταλλαγμένοι" προσπάθησε να εξηγήσει ο πατέρας της Μυρτώς και συνέχισε. "Σε όλες τις περιπτώσεις τα κριτήρια ήταν οικονομικά, όπως αντοχή στις επιθέσεις των εντόμων, αντοχή σε μεγαλύτερες δόσεις ζιζανιοκτόνου ακόμη και τετραγωνισμένα καρπούζια σχεδιάζουν να κάνουν για να βολεύονται καλύτερα στα κιβώτια κατά τη μεταφορά τους. Ούτε τα ζώα έχουν αφήσει ήσυχα, "μπόλιασαν" τις αγελάδες στην Ινδία με ειδικά γονίδια ώστε να αναγκάζονται να παράγουν πολύ περισσότερο γάλα από το φυσιολογικό αντιμετωπίζοντάς τες σαν μηχανές.
- "Και τι λένε οι άνθρωποι για όλα αυτά", ρώτησαν τα παιδιά. - "Για την ώρα αυτοί που δεν συμφωνούν δεν μπορούν να αποδείξουν ότι είναι κακό γιατί οι βιολογικές διαδικασίες είναι λειτουργίες που κρατάνε πολλά χρόνια και τα αποτελέσματα θα φαίνονται στις επόμενες γενιές. Αυτοί που τα υποστηρίζουν βασίζονται κυρίως στο ότι ακριβώς επειδή τα κακά αποτελέσματα δεν εμφανίζονται άμεσα δεν υπάρχουν χειροπιαστές αποδείξεις για την επικινδυνότητα τους. Πράγμα που θα ανάγκαζε τους υπεύθυνους να τα απαγορέψουν. Αλλά πρέπει να σκεφτούμε ότι όταν θα έχουμε τις αποδείξεις δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτε πλέον γιατί θα έχουμε απελευθερώσει ανεξέλεγκτο, το κακό τζίνι. Από την μέχρι τώρα εμπειρία από τους Γ.Τ.Ο. γνωρίζουμε ότι κινδυνεύουν ωφέλιμα έντομα, μικροοργανισμοί του εδάφους και αλλάζουμε βίαια τα χαρακτηριστικά των φυτών τη στιγμή που και η πιο μικρή αλλαγή στη φύση γίνεται σε διάστημα χιλιάδων ετών. Χάνονται οι παραδοσιακές ποικιλίες και οι αγρότες αναγκάζονται να εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τις ελάχιστες εταιρίες που πουλάνε τους μεταλλαγμένους σπόρους. Το μεγαλύτερο πείραμα γίνεται με την ανθρώπινη υγεία γιατί "μέσα σε μια νύχτα" ο οργανισμός μας υποχρεώνεται να αλλάζει διατροφικές συνήθειες και να τρώει μαζί με τις πατάτες ή το καλαμπόκι του βακτηρίδια, γονίδια σκορπιού ή γονίδια που κάνουν άχρηστα τα αντιβιοτικά εκθέτοντας τον σε αλλεργίες, καρκίνους, μειωμένη αντοχή σε ασθένειες κ.α. και να σκεφτείτε ότι οι Γ.Τ.Ο. προβάλλονται από τις εταιρίες που τους παράγουν σαν οικολογικοί και με στόχο να θρέψουν τους λαούς που πεινάνε" - "Εμένα δεν μου αρέσουν αυτοί οι σπόροι και δεν θα τους αγοράσω ποτέ για τον μπαξέ μου!" κατέληξε η Μαργαρίτα
RSS Feed
